Zwerver

Al maanden leef ik, bijna onafgebroken, in dezelfde broek. De zwarte kleur is verworden tot een ondefinieerbare tint ergens tussen grijs en bruin. De linkerzak is gescheurd, bij de heup heeft vuur een gaatje gebrand. Glimmend van slijtage, stijf van het vuil, past de broek me als gegoten.

Tijd was er genoeg, middelen ook, toch hapt de linkerschoen nog steeds zand en gras. Er is een status quo bereikt, erger wordt het niet, beter is niet nodig. De hakken beginnen te slijten door het lopen op asfalt. De veterhaken hier en daar verbogen, de verf er allang afgesleten.

Het regent al een paar dagen, hoed en t-shirt worden nat, niet schoon. Het spoor loopt langs de snelweg, een tunnel onder het spoor biedt bescherming. Het is drie uur, vandaag blijf ik hier. Een zwerver in een tunnel.

Voor het eerst sinds weken vertrouw ik het een vuur te maken. In de tunnelopening brandt een kookvuur. Van een stok en wat takken is een bezem te maken. Ik veeg een stuk van de tunnel schoon, daar ligt later vandaag mijn matras en slaapzak, een tent is niet nodig.

Het matras lekt een beetje, nog geen zin gehad om het gat te zoeken, slaap zacht in, wordt stijf wakker. De rits van de slaapzak is vastgelopen, stof en vuil van het slapen in de buitenlucht, een mannenvlek als getuige van een al te hevig verlangen.

Een stoppelbaard, stof vermengt met zweet, fraai zal ik er niet uitzien. Wanneer heb ik voor het laatst gedoucht of me gewassen? Het zal onderhand tegen de twee weken lopen. Een kadaver ruikt frisser. Schoon ondergoed een luxe.

De beschaafde mens is ver te zoeken, okay, er is een blog en er is muziek, een brug naar andere tijden. Maar mocht ik ooit ontsporen in de moderne tijd dan is dit het leven dat ik leiden wil, een zwerver bij zomerdag, ver weg van mens en maatschappij.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Zwerver

Comments are closed.