Vertrek uit Casper

Het vooruitzicht de komende weken door woestijnlandschap te trekken is niet aanlokkelijk. In het motel eet en drink ik zoveel tijdens het ontbijt dat ik bijna misselijk om halfnegen vertrek. Eerst nog 6 mijl door de wijken van Casper. Onderweg bij iedere gelegenheid drinken en nog meer eten. Ik merk dat ik tegen de oversteek opzie en waar het kan nog even uitstel.

De rugzak is afgeladen met eten, bij de laatste benzinepomp de waterflessen vullen. De richtlijn voor het trekken door de red dessert en de daarin gelegen great divide basin is 1 gallon (3.8 liter) drinken per dag. In het oorspronkelijke plan zou dat voor de oversteek naar independence rock neerkomen op een kleine twaalf liter. Dat aantal liters past niet in de rugzak en is echt te zwaar. Een alternatieve route brengt me langs de plaats Alcova waar ik water kan bijvullen, ik neem voor twee dagen water mee.

Twee uur ‘s middags heb ik voldoende moed verzameld om het schaduwloze landschap te betreden. De eerste mijlen vallen nogal mee er staat met enige regelmaat een boompje langs de kant van de weg. De rugzak is nu loodzwaar en barstens vol. Veertig minuten lopen twintig rusten hou ik net vol, de schouders hebben het vooral zwaar.

Bijna negen uur, de tent staat, zestien mijl opgeschoten. Vandaag viel het nog mee, een opmaat naar moeilijker dagen.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.