The road to Rupert

Ergens staat geschreven dat het westen sagebrush is. Het zal het nationaal park bij Massacre Rock zijn geweest. De afgelopen weken viel het mee, veel vruchtbare valleien met rivieren, veel groen. Ik bevind me op de hoogvlakte in het stroomgebied van de Snake River.

image

Het westen is sagebrush

In de dagen van de Oregon Trail bestond Idaho voor een groot deel uit sagebrush, 90% is daarvan nu verdwenen en vervangen door wegen, bebouwing en akkerbouw. Die tien overblijvende procenten is nog steeds heel veel sagebrush.

image

Veel sagebrush

De route loopt vandaag nog een paar mijl pal langs de interstate en buigt de laatste dertig kilometer af richting Rupert. Alleen maar sagebrush, geen boom, geen schaduw. Nu ja, ben eerder door dit soort gebieden getrokken, zal ook nu wel weer goed komen.

image

Heel veel sagebrush

Vandaag bijna twintig mijl afgelegd. Langs Cold Water Hill gekomen, was vroeger een rustplaats, nu een parkeerplaats / picknickgebied, sommige bestemmingen veranderen niet. Morgen nog twaalf mijl naar Rupert.

image

Lonesome cowboy zonsondergang

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to The road to Rupert

Comments are closed.