The Blind Goose

Inkopen doen in Lewellen valt mee niet als je verse groenten en fruit wilt eten. De plaatselijke benzinepomp is de enige kruidenierszaak en vers is daar niet te krijgen. Gelukkig is er wel een bar / restaurant in het dorp, daar dan maar eten. Salade, vis, gepofte aardappel, bier en koffie toe. De maag gevuld, honger gestild, besluit ik te vertrekken.

Op dat moment komt een echtpaar binnen, de vrouw mooi en elegant, de man rustig met een innerlijke stoerheid waar een poloshirt geen afbreuk aan doet. Ze zien de rugzak, informeren naar het reisdoel. Zij wordt helemaal enthousiast als ze hoort dat ik de trail loop, omhelst me spontaan, op dat moment had ik graag een schoon shirt aangehad, nu ruik ik naar kampvuur en zweet. Ze laat het niet merken.

De man wil weten of ik een boek ga schrijven, leest nu een reisverslag over de appalachian trail. We praten nog een poosje, bij het afscheid krijg ik een visitekaartje en beloof ze te mailen zodra ik in Oshkosh ben.

Of het nu het eten of de omhelzing is, vol energie besluit ik nog een stuk door te lopen, nog geen zin om te stoppen. Vrouwen, maken en breken kunnen ze me. Het is al donker maar mijn humeur is nog steeds zonnig.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.