Suckerman

Zondagochtend, acht uur, een benzinestation in Scotts Bluff, de zon schijnt, ik zit op een bankje en overzie het terrein. Het is druk, er wordt niet alleen benzine maar ook ontbijt verkocht. Mensen in versleten, vuile kleren, mensen in een zondagspak.

Een oude baas schuifelt voorbij. Schep en bezem in de hand. Hij veegt de peuken op, mist de helft. De wind blaast wat van de schep. Tergend langzaam beweegt hij voort, er is geen haast, geen noodzaak, het terrein is niet zo groot.

Een man komt uit het restaurant, schudt de oude baas hartelijk de hand, hij is gerespecteerd. Er wordt gegroet, er is gesprek. En de wind blaast wat geveegd is weer uiteen.

Een dame met een kind, de oude baas praat. Loopt dan naar zijn auto. Komt terug met wat lollies. De dame bedankt, het kind is blij. Weer schuifelt hij naar de auto, ziet mij en biedt een lollie aan. Ik bedank, de koffie en de sigaret, dat is genoeg.

De lollies opgeborgen, draait de man zich om. “The kids call me the suckerman” vertrouwt hij me toe. In het wegschuifelen zegt hij nog “I probably am a sucker too”.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Suckerman

Comments are closed.