Soda Springs (2)

Uitgeslapen, tegen negen uur wakker en dit keer niet bibberend van de kou. Af en toe een motel heeft toch ook z’n mooie kanten. Uitchecken hoeft pas om èèn uur dus geen reden op te schieten. Douchen, wat een luxe, inpakken en om elf uur richting de bronnen.

Slechts een mijl tot de bron, onderweg nog eens gevraagd naar wifi maar dat is nog geen gemeengoed in het wilde westen. Vlak bij de bron schijnt een restaurant te zijn waar wifi is. Hopelijk is dat ook zo.

image

Soda Spring in rust

De bron waaraan Soda Springs haar naam heeft te danken is de enige geiser ter wereld die door mensenhand is gemaakt. Bij toeval ook nog eens. Op zoek naar olie en mineralen werd eind 19e eeuw per ongeluk een waterreservoir aangeboord. De druk was zo groot dat de geiser faam verwierf. Een drukventiel gaat nu eens per uur open, bij voldoende onderaardse druk spuit de geiser dan zo’n 15 meter hoog. Het water is koel en smaakt goed.

image

Soda Spring in actie

Veel restaurants rond zo’n toeristische trekpleister. In “The DogHouse” eet ik een uitgebreide maaltijd, met veel verse groente, en skype met Marian, er is gelukkig wifi. Bij de benzinepomp de ergste hitte voorbij laten gaan onder het genot van koffie en root beer. Voor wie het niet kent, root beer is een softdrink gemaakt van rietsuiker (en veel smaak en conserveringsmiddelen) zonder alcohol, de vergelijking met bier is dan ook ver te zoeken.

image

Sheep Rock

Een mijl of vier ten westen van Soda Springs ligt Sheep Rock. Volgens verslagen van pioniers waren er op deze rots vrijwel altijd schapen te zien. Dit is ook de plaats waar de Bear River scherp naar het zuiden afbuigt en de trail volgt haar vanaf nu niet langer. De omgeving is prachtig, diep uitgesleten in de basaltrotsen stroomt de rivier, steile bergwanden, naaldbomen op de hellingen. Roofvogels cirkelen rond en laten zich horen. Ik eet er druiven die ik onderweg van een lieve mevrouw heb gekregen.

image

Bear River

Nog een paar mijl verder langs highway 30. Het landschap verandert, uit het stroomgebied van de Bear neemt sagebrush al snel de flora over. Hier en daar is nog wel een boom, het is ook veel groener dan op de hoogvlakte. Het waait bij vlagen hard, geen zin om de tent op te zetten slaap ik vannacht onder een wolkendeken. Koud is het niet, hopelijk blijft het droog.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.