Opnieuw Chimney Rock

Door de hitte slaap ik te weinig, de wekker krijgt me vanochtend dan ook niet wakker. Het is al halfacht en warm op het moment dat ik opsta. Nog een paar mijl naar Chimney Rock.

Even overweeg ik de plaats Bayard aan te doen, drie mijl uit de route, voor een kop koffie maar dat kost me zeker drie uur, ik besluit naar het bezoekerscentrum te gaan, een mijl verderop. Vlakbij het bezoekerscentrum blijkt een restaurant te zijn, Pioneer Crossing. Ik ontmoet Joe & Laura, de uitbaters van het bedrijf. We raken aan de praat, ik ben om tien uur ‘s ochtends de enige klant. Joe weet veel van de lokale historie en neemt me mee op een tocht langs Chimney Rock. We bezoeken Chimney Rock Cemetary en ontmoeten een 84 jarige man die expert op het gebied van de trail is. Nadat Joe me geintroduceerd heeft wordt ik per omgaande voor gek uitgemaakt. Hij heeft de trail zelf vele malen gereden, in konvooi en beschouwd zichzelf ook niet helemaal als normaal. Ik bevind me in goed gezelschap. ‘t Is een ruige kerel die graag grappen maakt en uren door kan praten. Daar gaan we niet op wachten, Joe rijdt me terug naar het restaurant.

image

Het zijn harde werkers hier in het middenwesten. Joe heeft een 40-urige werkweek bij het spoor, een eigen boerderij en helpt mee het restaurant te runnen, vrije tijd heeft hij niet, maar wel tijd om mij rond te rijden.

Ik heb ondertussen koffie gedronken en gegeten, stukjes geschreven, mail gecheckt en apparatuur opgeladen. Straks naar het bezoekerscentrum, de rugzak laat ik hier, ik kom er toch weer langs als ik m’n weg naar Scotts Bluff vervolg.

In het bezoekerscentrum bekijk ik een video, het is wel eens interessant om de geschiedenis van de trail vanuit een vast punt te beschouwen. Wederom wordt duidelijk dat het beeld van de bloeddorstige indianen ver bezijdens de waarheid is. In werkelijkheid waren de Sioux en Cheyenne vriendelijk en behulpzaam. Pas in later tijden toen het overweldigde aantal emigranten de levenswijze van de indianen begon te bedreigen werden incidentele overvallen gepleegd. Veruit de meeste, van de circa 20.000 te betreuren kolonisten zijn gestorven aan cholera, verdrinking, overreden door wagens en doodgeschoten door per ongeluk afgevuurde geweren.

A little know fact…
De indianen noemden de rots “Eland Penis”, het wat preutsere kolonistenvolk koos in overgrote meerderheid voor kuise “Chimney Rock”. Weer een klein beetje historie van de indianen vervangen door die van de pioniers. In 160 jaar tijd is een groot land tot stand gekomen maar ook een complete cultuur weggevaagd.

Tegen vieren terug bij het restaurant, het is veel te warm om verder te trekken, besluit ik hier te overnachten. Morgen vroeg opstaan, nog een kleine twintig mijl naar Scotts Bluff, zondag inchecken.

Er komt een bekende voorbij, Jeff, de man die me toestemming gaf, een paar dagen geleden, aan de rivier op zijn land te overnachten. Is nu al de derde keer dat ik hem tref. Benieuwd waar ik hem de volgende keer zie, hij komt regelmatig in Scotts Bluff.

Laura vertelt hoe ze door de staat Nebraska wordt tegengewerkt bij het adverteren voor haar restaurant, ze wordt gezien als concurrentie van het iets verderop gelegen bezoekerscentrum. Hier dan een beetje reclame voor haar en nee, ik krijg er niets voor, maar ja, voor vrouwen ….

Pioneer Crossing.
Eten is er voortreffelijk en niet duur, het gezelschap aangenaam. Voor een ieder die van plan is Chimney Peak te bezichtigen, loop eens binnen bij het restaurant om er wat te eten of te drinken. Overnachten is ook mogelijk.

image

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.