Olifant

De kolonisten hadden en gezegde, “seeing the elephant”, wat zoveel inhield als het niet langer volhouden op de trail naar het westen en terugkeren naar familie en vrienden in het oosten.

Vandaag is het 4 juli, een grote dag voor amerikanen. Er is feest, een uitgelaten stemming en aan het eind van de dag vuurwerk. Ik voel die blijdschap niet, voel me vandaag een vreemdeling tussen vreemden.

De grote vuurwerkshow in Scotts Bluff is afgelast. Van de parkrangers hoor ik dat de berg op de 4e juli druk bezocht wordt door mensen die het vuurwerk vanaf daar aanschouwen. Naief van me te denken dat ik daar alleen zou kunnen zijn. Geen zin om tussen feestende mensen naar andere feestende mensen te kijken besluit ik Scotts Bluff te verlaten.

Voor even wens ik terug zijn bij familie en vrienden, bij Marian, in een dorp waar ik de weg weet. In Scotts Bluff ken ik een paar mensen, een sociaal werker maar geen idee waar hij woont, een mexicaan die ik, denk ik, heb beledigd en een ranger die in de kelder schuilt.

Verder naar het oosten heb ik mensen leren kennen waar ik me thuis heb gevoeld, ik ga naar het westen en vergroot de afstand tussen ons met iedere stap.

Het ligt niet in mijn aard om op te geven, wil ik ook niet, er valt nog veel te ontdekken en te leren in het voor mij onbekende westen, maar vandaag begrijp ik de kolonisten die de olifant zagen wel.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Olifant

Comments are closed.