Old highway 30

Onweer en regen is de voorspelling voor vandaag. Het is koud en bewolkt als ik om acht uur klaar ben om te vertrekken. Maar ja, schuin tegenover de kampeerplek staat een Sinclair benzinepomp. Koffie om de dag te beginnen dan, kan ik ook direct wat inkopen doen. Er is een restaurant / winkel / benzinestation over een paar mijl aan de interstate maar die is vast veel duurder en de financiën zijn niet onuitputtelijk.

De kassiere is een schat van een vrouw, ook iemand die mensen herkent als ze een tweede keer de winkel binnenkomen, wat ik meestal doe voor nog een kop koffie. Het is opvallend hoeveel kassieres bij een tweede bezoek opnieuw de standaard begroetingszinnen uitspreken zonder je echt aan te kijken.

Water bijvullen bij de benzinepomp aan de interstate, de kassiere is van het type dat de klant niet aankijkt. Ik ontmoet Ronald van Hook, nederlandse voorouders, daarvoor duitse, de naam was toen “von Hooksiel” vertelt Ronald. Bekenden noemen hem RV. Hij biedt een lift aan. Wijst me vervolgens een plaats waar nog veel pijlpunten te vinden zijn als hij hoort dat ik de trail loop. Moet bij Solerest Creek zijn, lichtbruin alsof het gebroken glas van een bierfles is. Als ik er langskom zal ik eens zoeken. Ik krijg z’n telefoonnummer, mocht ik in Iowa County zijn kan ik gerust bellen om langs te komen.

Een paar mijl verder laat de navigator me in de steek. De weg die zo mooi op het kaartje staat is er in werkelijkheid niet meer. Stukje terug, andere kant van de interstate moet ook een weg zijn.  Tja, die weg blijkt acht mijl om te zijn. Maar eens vragen hoe de wegen hier nu echt lopen. Twee vrouwen vertellen me dat er vroeger een kortere weg was maar dat een overstroming de brug heeft weggeslagen. Anderzijds is het dit jaar zo droog dat er geen water in de rivier staat. Het is allemaal BLM (publiek) land in deze contreien dus een stuk door het veld kan best.

image

Begin van Old highway 30

Een mijl nadat ik dames vaarwel heb gezegd houdt de weg op. Een brand heeft het veld verkoold achtergelaten. Volgens de navigator moet er binnenkort een weg zijn. Inderdaad, na nog een paar mijl komt geleidelijk de oude highway 30 te voorschijn. Zo te zien is de interstate schuin over de highway aangelegd. Er groeien bloemen en struiken midden op de weg. Een uur lang ben ik de enige persoon op deze oude highway. Bebouwing, zijwegen en kruisingen maken een einde aan het alleen op de wereld gevoel.

image

Alleen op de highway

Tegen zessen is het genoeg, ik ben nat en koud, het is een gure dag geweest, veel wind af en toe een regenbui. Onweer is me bespaard gebleven. Ik slaap ergens in het veld, huizen in geen velden of wegen te zien.

image

Ergens langs de old highway

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.