Milkshake

In Fairbury was ik er al voor gewaarschuwd, verder naar het westen worden mensen vervelender en gooien soms flessen, bier, water etc naar wandelaars. Ik was het compleet vergeten, totdat iemand een milkshake uit een, vanachter oprijdende, auto naar me gooit. De sukkel mist ruim maar het is laag, laf en voelt vernederend, deze poging.

Het bloed begint te koken, voel een onweerstaanbare drang mijn woede op hem te bekoelen, uit de auto te sleuren, zo hard in het kruis te trappen dat ie zijn eigen ballen proeft, èèn voor èèn z’n botten breken, misselijk makend gekraak, mijn muziek. De buikwand openrijten met mijn nieuwe mes en ‘m opknopen aan z’n eigen darmen. Brandmerken, grandma Betty heeft de ijzers, Gothenburg is nog dichtbij, ‘failure’ op z’n voorhoofd branden, roodgloeiende ijzers, de geur van verschroeid vlees en zwartgeblakerd bot. Mijn bijl doorklieft de ribbenkas, ruk de nog ademende longen door de gapende wonden naar buiten en kijk toe hoe hij reutelend sterft. Bloedarend!

Maar de lafaard, de zak botten, verspilde ruimte, het volledig mislukte mens rijdt door. De auto is blauw, van merken heb ik geen verstand en het nummerbord kan ik niet lezen, deze keer ontkomt het door God en moeder verlaten hoerenjong.

Mister Hyde is terug, welcome back! Het was al even geleden dat ik dit soort dagdromen had, in slaap gesukkeld door alle vriendelijkheid hier in amerika begon ik bijna te geloven dat er een beter slag mensen woonde. Is natuurlijk niet zo, ja ik heb het voorrecht gehad een aantal bijzondere, lieve, genereuze mensen te mogen ontmoeten, dat zijn de uitzonderingen, het gros is onverschillig en de rest gooit milkshakes.

Het resterend deel van de dag loop ik verder in een stemming die het best te omschrijven valt als “don’t mess with me now”. Veel verstand van auras heb ik ook niet, maar ik moet het uitgestraald hebben, voor het eerst sinds ik in amerika ben krijg ik geen enkele lift aangeboden. Frivoliteiten als de backhandgroet behoren tot het verleden, bij het horen van achteropkomende auto’s draai ik me om, klaar voor actie, groet als het kan.

In Hershey drink ik koffie, de onverschilligheid druipt van de kassiere af. Mijn mensbeeld is allang weer waar het altijd was, ze past er naadloos in

Een vrouw biedt me een hardgekookt ei, mueslireep en griekse yoghurt aan, dat is dan wel weer lief, mijn mensbeeld wordt even iets zonniger. Prompt vraagt een dude of ik een lift wil.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Milkshake

Comments are closed.