Memorial Day bij de Johnson family

Van de paar mijl die ik nog wou afleggen komt niet zo veel terecht, het pad voert langs de Johnsons. Lee Johnson, zag mij lopen, werd nieuwsgierig, nodigt me uit mee te eten met de familie. Altijd in om nieuwe mensen te leren kennen en lekker te eten neem ik de uitnodiging graag aan.  

Brood met bratwurst, mais van eigen bodem, bonen, meloen en meer. Twee keer opscheppen, ijstaart toe. Lee is een koffieliefhebber, we drinken een paar bakken. Even douchen, weer helemaal fris. De tent staat in de tuin, droogt ook al mooi, nog even nadrogen met een handdoek dan inrichten voor de nacht.

Lee is farmer, verbouwt mais, soyabonen en alfalfa, heeft een dertigtal koeien, voor de slacht. Net als veel amerikanen in het midwesten, jaagt hij zodra dat is toegestaan. Per jaar is er 1 week waarin op herten gejaagd mag worden, met een geweer. Het is bijna twee maanden per jaar toegestaan met pijl en boog op ze te jagen. Lee is een schutter.

Het is nog geen tien uur als we elkaar een goede nacht toewensen, we maken nog wat foto’s, nu is iedereen nog wakker, een deel is langslaper en nog niet op als ik vertrek. Morgen naar Glenvil, er schijnt precies 1 winkel te zijn, een benzinestation, lijkt me prima.

image

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.