Kansas River

In vroeger dagen konden buiten de oevers getreden rivieren de karavaans naar het westen voor grote problemen stellen. Ze waren dan gedwongen te wachten tot het waterpeil zakte of moesten alternatieve langere routes zoeken. Tegenwoordig is het eenvoudig om gemotoriseerd in de voetsporen van de vroege kolonist te treden. Als wandelaar valt dat nog niet mee. De brug, waar de karavaans de rivier ovestaken, is nu snelweg. Toeritten met de interstate 70, zorgen voor een verkeersknooppunt.

In mijn poging de trail op dit punt te volgen bevind ik me al gauw midden in de vekeersdrukte. Met een rugzakje op, verkeer voorbij razend, snel ik de brug over, geen relaxte oversteek. Amerika is niet gemaakt voor voetgangers.

Dat laatste is inderdaad waar, ben nu voor de derde keer aangehouden door de politie. Is allemaal standaard procedure, maar een wandelaar langs de weg vinden ze merkwaardig. De rest van de dag trek ik langs highway 24 richting Silver Lake, geen berm, vrachtwagens verplaatsen zoveel lucht dat mijn hoed afwaait.

Beetje eten en drinken gekocht, heb nu zoveel drinken bij me dat ik een rivier kan beginnen, verder langs de 24 even na Silver Lake zoek ik een slaapplaats. In een kom ingeklemd tussen boerenland, weg en rails zet ik de tent op. De grond schudt als de goederentreinen langs denderen.

De dag zit er bijna op. De lucht koelt af, wordt klam. Ik lig in het hoge gras en kijk hoe de zon langzaam de avond rood kleurt
Vandaag was een goede dag.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.