Indian Creek reservoir

Het heeft ‘s nachts nog geregend, de tent is nat, de slaapzak klam. Niet te laat stoppen zodat ik spullen gelegenheid kan geven te drogen. De oude highway 30 heet nu Desert Wind, een meer dan toepasselijke naam vandaag. De omgeving blijft mooi, de bebouwing neemt toe. Een groepje huizen, te klein om zich een dorp te noemen, te dicht op elkaar om vrijstaand genoemd te worden. Werkelijk schitterende huizen, ik vraag me af waarom juist daar, geen rivieren, geen bomen, bergen aan de horizon, alleen gras en sagebrush.

image

Indian Creek reservoir

Begin van de middag steek ik de interstate over, bij de viaduct moet een restarea zijn was me verteld, het blijkt een restaurant, motel en benzinepomp te zijn. Behalve een kop koffie heb ik verder niets nodig. Direct na het viaduct ligt het Indian Creek reservoir, de navigator leidt me er naar toe. Eerst nog zandwegen en water (het reservoir), later bijna dicht gegroeide veldwegen. Iets heuvelachtig, alleen gras en sagebrush, geen mens te zien.

image

Zandwegen leiden naar het reservoir

image

Indian Creek is opgedroogd dit jaar

De rest van de dag wandelen door het reservoir, het is er stil, ik voel me er op m’n gemak. Hier en daar een hek, geen verboden toegang maar het verzoek het hek weer te sluiten als je er door bent. Zo kan het ook. De navigator is het spoor ondertussen allang bijster en toont wegen die er niet zijn en mist bestaande wegen. Maakt niet uit, naar het westen moet ik, de zon wijst de weg.

image

Bijna dichtgegroeide wegen

Eind van de dag is de wind gaan liggen, de zon schijnt, tent en slaapzak drogen, ik drink een kop thee, earl grey met melk en suiker, hoe goed kan het leven zijn.

image

Wat een rust

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.