In de geest

De pioniers kozen hun route gebaseerd op de begaanbaarheid er van, de af te leggen afstand, de aanwezigheid van water en van gras voor het vee. Eten voor zichzelf hadden ze bij zich, bonen, spek, meel, zout, suiker, koffie en thee. Hout voor kookvuren was een plus.

Vanuit Twin Falls gaat de Oregon Trail in bijna rechte lijn, langs de Snake river, richting Glenns Ferry. Daar werd de rivier overgestoken bij “Three Islands Crossing”, een vaak hachelijke onderneming, afhankelijk van het waterpeil in de rivier. De afstand naar Glenns Ferry bedraagt circa 100km.

Tijden zijn veranderd, het landschap ook, de route langs de Snake is grotendeels priveland, er groeit geen sagebrush meer, akkers met tarwe, aardappelen en bieten hebben de plaats daarvan ingenomen. Ik besluit in de geest van de pioniers een route te kiezen die in een S-vorm eerst zuidelijk en later noordelijk van de trail loopt. In de plaatsen Filer, Buhl, Hagerman en Bliss is water en eten genoeg.

image

OregonTrail, Historic marker.

Zo start ik de dag wel in de geest maar niet in het spoor van de trail. Nog maar net uit Twin Falls toont een historische markering dat een deel van de pioniers dezelfde route hebben gekozen als ik vandaag doe. In de dagen van de Oregon Trail was men altijd op zoek naar alternatieve, kortere, beter begaanbare wegen, talloze ‘cutoffs’ getuigen hiervan.

Ondanks een late start toch nog zo’n 15 mijl afgelegt. Vandaag veel lifts moeten afwijzen. In Filer, bij een benzinestation, waar anders, maak ik kennis met motorrijder Ron Watson, hij toert met een vriend door amerika. Ik krijg zijn visitekaartje en beloof hem een kaart te sturen vanuit Nederland. Achter op het visitekaartje staat een bijbelspreuk.

image

Ron Watson

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.