Hilary, an angel on a bad day

De zon brandt al op de tent als ik wakker wordt, een zeurend gevoel in mijn hoofd kondigt een migraine aan. Snel inpakken, wat eten en zien dat ik Gothenburg haal voordat het heel erg warm wordt.

Een strakke wind en hete zon maken het lopen niet makkelijker, ik voel me slechter worden, de hoofdpijn verdwijnt niet, misselijkheid komt opzetten.   Onderweg wil een hond me volgen, ik breng hem terug en krijg zoute pretzels, water en sportdrank van een hoefsmid. In het schoolseizoen is hij leraar, tijdens het zomerreces beslaat hij paarden. Veel leraren en studenten hebben een zomerbaan.

Op een schaduwrijke plaats val ik een paar uur in een onrustige slaap, het doet me geen goed. Nu de tent opzetten heeft ook geen zin, het is er veel te warm in. Tegen het eind van de middag haal ik Gothenburg.

Een auto stopt, ze hadden me al eerder zien lopen en zijn gekeerd, Kirk biedt me geld aan, ik weiger, een koel biertje sla ik niet af. We praten wat, hij heeft enige tijd geleden tijdens een rerun van de pony express trail een deel in de buurt van Gothenburg gereden. Achter het stuur zit Hilary, naast Kirk zijn vriendin Halea. Hilary is enige tijd geleden in Europa geweest, Spanje, maar heeft veel andere landen bezocht, waaronder Nederland.

We nemen afscheid, ik zoek schaduw op, weet dat het bier me geen goed zal doen maar drink het toch op, heerlijk koel, vooral het nog volle blikje tegen het voorhoofd. De migraine begint door te zetten, misselijk besluit ik in Gothenburg een motel te zoeken.

image

Thanks Kirk

Dan komt Hilary terug, ze heeft thuis een sandwich, druiven, wortels en koud drinken voor me opgehaald. Een merkwaardige eigenschap, die volgens mij veel mannen kennen; in het gezelschap van een vrouw doen we ons groter voor dan we zijn. Alleen thuis, onze eigen vrouwen weten allang dat we watjes zijn, of als het echt niet meer gaat geven we toe. Zo gebeurt het dat we tijdje in het gras liggen, wat praten over reizen, familie, studie, werk en wars van conventies een eigen koers door het leven proberen uit te stippelen. Ze is een en al energie, levenslust en als er al sprake is van enige oppervlakkigheid bij amerikanen (een vooroordeel waar ik het niet mee eens ben), is daar bij haar niets van te bespeuren.

Ze is eenentwintig, volgt drie studies, waaronder psychologie en biologie, heeft in europa spaans gestudeerd, werkt tijdens de zomer in een verzorgingstehuis voor dementerende bejaarden en helpt, wanneer nodig, op de familieranch. In augustus gaat ze naar Afrika, onder andere om swahili te leren.

image

Hilary

Op het moment dat ik aangeef een motel te zoeken nodigt ze me uit om bij hun thuis te overnachten en te douchen, ze woont tijdelijk bij haar moeder. Even aarzel ik nog, haar moeder wordt door mijn komst misschien overvallen, dat wuift ze snel weg. Even later rijden we door de omgeving, ik krijg een rondrit en houd me groot.

Teresa, haar moeder en Betty de grootmoeder zijn thuis, ik ben welkom. De familie heeft de hele dag op de ranch van Betty gewerkt, kalveren brandmerken, ouderwetse manier, vangen met een lasso, op de grond worstelen en branden. Ze zijn behoorlijk uitgeput.

Ondertussen kan ik me nauwelijks meer staande houden, de combinatie migraine en de uitzonderlijke hitte vellen me. Ik heb nauwelijks gegeten alleen gedronken en dat lijkt niet verder dan mijn maag te zijn gekomen, ik braak alles uit, gelukkig boven de wc. Een douche helpt niet echt, Hilary haalt sportdrank van de supermarkt voor me, weet niet welke smaak ik het lekkerst vind en koopt vervolgens van ieder een fles.

Ze verzorgd me, wast mijn kleren, maakt een bed klaar, ik hoef de tent niet op te zetten in de tuin. We praten nog wat, Teresa biedt aan dat ik de komende dag, zondag, bij hun mag blijven als ik daar zin in heb. Een hele geruststelling.

Halftien ‘s avonds moet ik me toch echt verontschuldigen, hang ‘s nachts nog eens boven de wc, neem een migrainepil heb het bloedheet maar ril tegelijkertijd.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.