Highway 28, west

Bergkammen omlijsten een landschap van zand, gras en sagebrush. Vanaf zes uur in het ritme veertig minuten lopen, tien tot twintig rusten. Het landschap wijzigt niet, mijn blik gericht op het asfalt een paar meter voor me. De uren verstrijken en de afstand tot Farson neemt met twee mijl per uur af. Het is een bewolkte dag, de waterconsumptie ligt lager dan ingeschat.

image

Hoogvlakte, bergen in de achtergrond.

Sagebrush woestijn, monotoon ritme, langzaam telt het aanral mijl naar Farson af. Eten, iedere tweede pauze, drinken iedere mijl, er is van beide genoeg. Drie uur, brandende zon, zestien mijl afgelegd, een drainagebuis, schaduw, slaapmat uitrollen en even een paar uur slaap pakken op het heetst van de dag.

Een paar uur later, nog tien mijl tot Farson, weer op pad. Uitgerust loop ik nog vier mijl. De bebouwing neemt toe, ik ben bijna in Farson, nu een slaapplaats zoeken, morgen een relaxte wandeling naar het centrum. Ik heb water over, zet koffie en thee en heb nog meer dan genoeg voor het laatste stukje.

Het meeste eten dat in Casper heb ingekocht is op. Genereuze amerikanan hebben me met enige regelmaat van voedsel voorzien, dat scheelde, daardoor is er voorraad over. De oversteen van Atlantic City naar Farson viel mee, het water op de parkeerplaats brak de vijftig mijl in tweeen, de 35 naar Farson was prima te doen met het water dat ik bij me droeg.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.