Fort Laramie Treaty

Fort Laramie is veel meer dan een verzameling gebouwen, veel meer dan de grens waarna de beschaving ophoud te bestaan. Fort Laramie is vooral bekend vanwege de verdragen die zijn afgesloten en de (straf)expedities die zijn uitgevoerd.

Het verdrag uit 1851, Horse creek treaty, zou in eerste instantie in fort Laramie worden ondertekend. De massale opkomst, meer dan 10.000 indianen, noodzaakte tot een uitwijk naar west Nebraska, Horse creek.

Fort Laramie, vanaf hier vertrok Grattan om nooit weer terug te keren. Het verdrag werd vaker geschonden, uiteindelijk werd de druk van kolonisten om land te bezitten, waar het verdrag dat uitsloot, zo groot dat de overheid een nieuw verdrag met de native americans moest afsluiten.

Het is 1868, de overheid sluit een verdrag met de Sioux, plaats van ondertekening, Fort Laramie, het verdrag wordt bekend als het Fort Laramie Treaty. Het verdrag is uitvoerig, vijftien artikelen, een paar opvallende.

De Great Sioux Reservation is de naam van het gebied waar de Sioux zich mogen vestigen, het beslaat onder andere West Montana, de Black Hills en al het land er omheen waar voldoende bizons leven om een levenswijze als jager te rechtvaardigen. Buffalo Bill en kornuiten zorgen er wel voor dat de bepaling “voldoende” binnen afzienbare tijd tot het verleden behoort. Bill heeft ruim 4.800 bizons in een seizoen neergeschoten, wat een held.

Het verdrag beschrijft wat voor type gebouwen in het reservaat moeten komen. Naast gangbare gebouwen, kantoor voor een indian agent, general store, hout, et cetera komt er ook een school en een missionarispost. De natives wordt geleerd hoe te denken en te aanbidden, de wegen van de blanke zijn superieur, zo ook zijn god, rood buigt onder de druk van zoveel arrogantie.

Het verdrag spoort de indiaan ook aan om zijn levenswijze te herzien en van jacht naar landbouw over te stappen. Heel veel keus werd de indiaan ook niet gegeven, Buffalo Bill is de naam.

Veruit de belangrijkste bepaling uit het verdrag is dat het reservaat niet toegankelijk is voor pioniers, voor blank. Het is 1868, het verdrag wordt ondertekend, alle belangrijke subcounsils van de Sioux zijn aanwezig, de regeringsafgezanten zijn aanwezig. Er is vrede. De Sioux verjaagd van hun land vinden in het reservaat een nieuw thuis.

Het is 1874, zes jaar na de ondertekening van het verdrag, burgeroorlog woedt in het oosten, forten in het westen zijn niet ruim bemand. Het is 1874 en er is goud gevonden in de Black Hills, het gerucht doet de ronde. Grote groepen gelukzoekers trekken het land van de Sioux binnen.

Het leger moet goudzoekers tegenhouden, slaagt daar niet in, onderbemand. De Sioux verdedigen hun thuis. De druk van de publieke opinie neemt toe, het leger moet de blanken beschermen en optreden tegen de Sioux. De overheid probeert de Sioux zo ver te krijgen dat ze vertrekken naar weer een ander stuk land, maar de Sioux weigeren.

Het is 1876, het leger grijpt in en verjaagd de Sioux van het acht jaar geleden gegeven terrein. Hebzucht is wederom sterker dan een gegeven woord. Hoeveel is een amerikaanse belofte eigenlijk waard?

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.