End of the trail

image

End of the Oregon Trail

Op een koude, grijze, vrijdagochtend, zes maanden en drie weken na het vertrek uit Independence, MO, is de eindbestemming bereikt. Dit was het dus, een droom armer, een ervaring rijker. Geen euforie, leegte, dat wel, voor het eerst sinds het vertrek uit Nederland, doelloos, alleen en eenzaam, wat mis ik Marian verschrikkelijk veel.

Het zit er op, een lange reis door missouri, kansas, nebraska, wyoming, idaho en oregon. Het was de moeite meer dan waard, veel historie, prachtige omgeving en bovenal hartverwarmende mensen. Moeizaam ging het soms, zeker onder de brandende zon in een schaduwloos Wyoming en toch, het woestijngebied met z’n sagebrush, desolate schoonheid. Recordwarmte en droogte vormden de grootste uitdaging, zeker in gebieden waar dorpen ver uiteen lagen, het gewicht aan meegetorst water maakte van de rugzak bij tijden een loden last.

Een paar behoorlijke stormen in Nebraska, nachtvorst in de zomer over South Pass, vorst in de Blue Mountains, sneeuw en vorst over de Cascade range.

Ik loop wat doelloos door Oregon City, drink ergens koffie en informeer naar een onderkomen, ondertussen probeer ik mezelf aan te moedigen, dit is mijn dag, de eindstreep is behaald en meer van dat soort teksten. Af en toe een flauwe glimlach, het heeft niet over.

Onderkomen vind ik uiteindelijk in Gladstone, een stad tegen Oregon City aangebouwd. Inkopen, een paar nieuwe schoenen en een broek, eten en drinken. Op zoek naar een busje, werk en een doel. Er zijn nog wat verhalen die aan de blog toegevoegd moeten worden, nog wat mailtjes te schrijven.

Een paar dagen in een motel en dan verder.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

8 Responses to End of the trail

Comments are closed.