Diamondville

Geen wekker gezet, ik ben laat. De hoofdpijn is terug, allesbehalve fit begin ik even over acht aan de laatste etappe naar Kemmerer. Het ritme kan ik redelijk vasthouden, de wind is bedaard tot een briesje. De weg loopt vanaf nu grotendeels vlak of naar beneden.

image

De weg naar Kemmerer is lang.

Ik heb water genoeg, gisteren geen schoon water meer verbruikt, geluk gehad met rivierwater, drink veel en hoop de hoofdpijn te verdrijven. Dat laatste lukt helaas niet. Ik voel me koortsig, merk dat ik niet heel vast ter been ben en zwalk verder richting Kemmerer.

Onderweg, nog een paar mijl te gaan, biedt een wegwerker waarmee ik in gesprek raak, me een cola, zak chips en een sinaasappel aan. Ik neem het aan bedank de man hartelijk. Even rustig aan de kant van de weg zitten en eten en drinken.

Diamondville is een voorstad van Kemmerer, nog een mijl naar Kemmerer, maar hier is een winkel, pomp en motel. Ik geef toe aan het verlangen te kunnen douchen, te kunnen skypen en aan de luxe. Morgen naar Kemmerer, op het gemak, daar eten, brunch, water bijvullen en dan de trip naar Cokeville, vijfenveertig mijl, aanvangen. Halverwege is een meertje, hopelijk is het toegankelijk en staat er water in.

image

Diamondville

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.