De oude dame

Enige tijd geleden was ik te gast bij de beheerders van Independence Rock. Ben, een oude rancher, vertelde hoe amerikanen tegen het voortbewegen in het algemeen aankijken.

Een amerikaan loopt niet als hij paard kan rijden,
Rijdt geen paard als hij een quad kan rijden,
Rijdt geen quad als een 4×4 ook kan en
Rijdt geen 4×4 als een Cadillac hem kan brengen waar hij zijn moet.

Ik moet daar vandaag weer aan denken, in Kimberly, bij een benzinepomp, ben daar koffie aan het drinken als een Cadillac stopt om te tanken. Ik zit, als enige klant, buiten met de rug tegen de muur geleund en overzie het terrein.

De Cadillac staat bij pomp 1, een invalidensticker achter de voorruit. Het duurt even voordat een oude dame uit de auto komt, moeizaam ter been zoveel is duidelijk. Ze toets wat knoppen in en neemt de slang van de haak, kennelijk gaat niet alles naar wens, ze drukt nogmaals op wat knoppen maar het apparaat weigert benzine. Ze kijkt om zich heen, haar ogen vragen hulp, richten zich op mij, haar mond zwijgt. Ik kijk onbewogen toe, de ridder in mij ontwaakt niet. Enige zelfredzaamheid mag ook op hogere leeftijd van een mens gevraagd worden.

De slang weer op de haak. Het indrukken van knoppen begint opnieuw, slang er weer af maar wederom weigert het apparaat haar benzine te geven. De schouders zakken wat, de ogen smeken. Niemand komt haar te hulp. De ridder draait zich om en slaapt verder.

Stram klimt ze weer in de auto, even denk ik dat ze haar poging opgeeft. Dan begint alles weer van voor af aan. Moeizaam uit de auto, knoppen indrukken, weer geen benzine. Het apparaat is halsstarrig. Ik kan haar vastberadenheid wel waarderen maar de ridder in mij roert zich niet.

Ze blijft richting de winkel en mij kijken, hulpbehoevend dat valt niet te ontkennen, vragen om hulp doet ze echter niet. Een vierde poging mislukt ook, ze is onderhand al minstens een kwartier bezig. Ik loop de winkel binnen en attendeer het personeel op de problemen die de dame kennelijk heeft. De kassiere kijkt naar buiten, ziet de dame en zegt dat die hier iedere dag komt en zich wel redt.

Terug buiten, leun ik weer tegen de muur en zie dat de Cadillac inderdaad wegrijdt bij pomp 1. Het lijkt toch gelukt of ze geeft op. Een korte draai en de Cadillac stopt bij pomp 4. De dame is er zo te zien van overtuigd dat het apparaat, pomp 1, de schuldige is en niet zij. Jammer genoeg weigert pomp 4 haar ook. De bediening ziet haar worsteling en schiet te hulp. Ook met hulp heeft de dame nog een paar pogingen nodig voordat er benzine vloeit.

Morgen staat ze er weer.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.