De laatste zomerse dag

Vandaag rond de dertig, morgen tien graden kouder en nachtvorst. Deze laatste zomerse dag doe ik rustig aan, luier wat onderweg, nog even genieten van dit prachtige weer.

Door het dorpje Notus, praat er wat met farmers, drink er wat en ben er alweer uit voor ik er erg in heb. Volgende plaats is Parma een mijl of acht verderop.

In Parma staat een replica van fort Boise, inclusief museum. Het blijk alleen in de zomermaanden open. Een RV park (camping voor (grote) campers) is er ook. Het is halfvijf, heerlijk weer, ik besluit hier te blijven. Er staan picknick banken, kunnen Jay en Linda vanavond tenminste zitten.

Een opzichter is er niet, er liggen wat enveloppen waarop je geacht wordt aan te geven op welke plaats je staat, hoelang je blijft en hoeveel geld je er in hebt gestopt, voor een tent tien dollar. Ik deponeer de enveloppe in de daarvoor bestemde bus en vraag me af of er wel iemand controleert.

Jay, Linda en Maya komen me eind van de middag nog èèn keer opzoeken, met heel veel lekker eten. Laatste keer dat ik ze zie voorlopig. Daar ga ik zeker nog een keer op bezoek. Mocht ik in problemen komen dan zullen ze me helpen, ik kan altijd bellen. Natuurlijk kom ik niet in problemen die ik niet zelf op kan lossen maar het idee dat ze me willen helpen is verwarmend.

image

Jay

Voor mensen met een tent staat er een waarschuwing op de borden. De sprinkler-installatie is geautomatiseerd en gaat ‘s nachts sproeien. Ik doe het dekzeil voor de zekerheid over de tent. Hopelijk hou ik het droog, mijn verbeterde tent kan tegen regen die van boven komt, voorbereid op regen van onderen is ie niet.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.