Brule en verder

Afgelopen nacht bijna niet geslapen, de buitentemperatuur was hoger dan de airco aankon, de kamer benauwd. Val tegen drieen in slaap, de wekker gaat om zes uur. Ontbijt karig, maar goed genoeg, om halfacht onderweg, het is nog redelijk koel.

De verwachte hoge temperatuur blijft uit, ik haal de volgende plaats Brule tegen èèn uur.  Er is wifi bij het benzinestation, Marian is thuis.

Brule ligt aan zuidelijke tak van de Platte rivier, vanaf Olgalala heeft de Platte, zich gesplitst in een noordelijke en een zuidelijke stroom. Dit is de plaats waar de kolonisten vroeger de zuid Platte overstaken en de tocht vervolgden langs de noord Platte. Vandaag is het een stroompje van niets, de rivierbedding laat andere tijden zien.

Nog te veel energie om nu te stoppen besluit ik de ongetwijfeld mooie overnachtingsplaats aan de rivier te laten voor wat het is. Tien kilometer van Brule ligt California Hill, een heuvel waar ossenspan en wagens overtrokken. Op het eerste gezicht niet meer dan een glooing maar de heuvel oplopen bleek nog behoorlijk inspannend. Zal ook niet voor niets zijn dat deze heuvel bestempeld is als historische markering.   Vanaf California Hill loopt de route naar het noordwesten om vanaf Ash Hollow de North Platte te volgen. Noordwesten, over kleine, niet onderhouden, landweggetjes, een mijl noord, een mijl west. Uitgestorven maar mooi.

image

Een verlaten, vervallen boerderij, de schuren zo te zien nog wel in gebruik. Mijn water is bijna op, er is niemand aanwezig, de waterkraan in zicht, vul ik bij. Water komt hier rechtstreeks uit het ondergrondse Ogallala reservoir. Afsluiten bij verlaten woningen is niet nodig. Het ongevraagd water nemen is niet helemaal mijn stijl, dorst hebben ook niet.

De rugzak nog niet uitgepakt, zit ik langs de kant van de weg als een moeder wasbeer met drie jongen aan komt lopen. Met zachte knorrende geluidjes houdt moeder de jongen in ‘t gelid. Ze wijken geen millimeter en passeren me op een meter. De rugzak trekt de aandacht, geur van eten, ze blijven een poosje staan observeren me nieuwsgierig.

image

Mooie diertjes, ik sla zachte onsamenhangende babytaal uit, in ‘t nederlands ook nog eens, het geluid van m’n stem schrikt ze niet af. Als ze doorkrijgen dat deze ontmoeting niets oplevert lopen ze verder.

De tent staat, eten en koffie gedaan, een paar wortels hou ik achter de hand voor het geval ze terugkomen.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.