Blik op oneindig

Het blijft me verbazen hoe goed een lichaam kan herstellen gedurende de nachtrust. De pijn in de voet is er nog maar is voorlopig dragelijk. Spierpijn en vermoeidheid zijn verdwenen. Ontbijten en inpakken, voor acht uur onderweg, nog 20 mijl te gaan.

Het berglandschap van gisteren gaat over in vlakte en wat lagere heuvels. Ik kom door wat plaatsen die voordat de interstate er lag goed gesitueerd waren aan de old highway 30 maar nu nauwelijks nog opgemerkt worden. Pleasant Valley is èèn van die plaatsen, het doet z’n naam allang geen eer meer aan.

image

Pleasant Valley motel

Een warme dag, ik verbruik meer water dan zou moeten. Gisteren te vaak thee gezet, dacht 1 fles te gebruiken maar heb in het donker afwisselend verschillende flessen van hetzelfde formaat gebruikt. Stom, ‘t ging nog door me heen dat er best veel water in zo’n fles zat. Kennelijk te moe om helder te denken. Een klein stroompje biedt uitkomst. Later op de dag krijg ik ook nog water van een Union Pacific werker. Genoeg water nu om de dag door te komen.

Met de dag knelt de schoen meer, ik overweeg nieuwe te kopen in Baker City, vandaag nog afzien en gewoon doorlopen. De mijlen worden zwaarder met het verstrijken van de dag. Ik ben aan rust toe, nog zes mijl te gaan tot de stad, dat is morgen best te doen. Nu nog een geschikte plaats zoeken, dat valt dan weer niet mee. Pas aan de rand van de stad is een vlak stuk, niet op priveterrein of direct voor de deur van een woning. Nu ja, hoef ik morgen niet ver meer.

Van het weinige water dat nog over is een maaltijd koken en thee zetten. Tussen zeven en acht wordt het donker, het is dan al koud. Te moe om nog iets anders te doen ga ik vroeg naar bed.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.