Barlow road (1)

Een ijzige wind, die gisteravond kwam opzetten, bleek de voorbode van ander weer. Het is koud en regenachtig, trui en jas aan. Ook veel te vroeg wakker, nog donker en geen zon om de ochtend wat aangenamer te maken. Eten uit de boom halen, stevig ontbijt en op pad.

image

Barlow road

De Barlow road is rond 1845 aangelegd door Samuel K. Barton. Voordien moesten de kolonisten vanaf The Dalles over de Columbia rivier naar de eindbestemming, een prijzige en gevaarlijke route. De Barlow road gaat door het Mt Hood national forest, ten zuiden van de gelijknamige berg. Een route die weliswaar iets langer is dan over de rivier maar door de meeste kolonisten werd geprefereerd
Het is een bospad, open voor verkeer gedurende het grootste deel van het jaar behalve de winter. Vanaf het begin van de trail heb ik me op deze weg verheugd en niet onrechte. Door bosrijk en heuvelachtig gebied, weg van de verharde wegen, een schitterende route. Ergens mis ik een afslag, een kruising van zandpaden in het bos, 4 corners, van de wegbewijzering is alleen de paal over.

image

Bospad ...

Het is jachtseizoen, gedurende tien dagen mag er op elanden gejaagd worden. Een jager ziet me lopen en vraagt naar de bestemming. Ik ben veel te ver zuidwaarts gelopen, aardige kerel, hij geeft me een lift terug naar het kruispunt, 4 corners. Vanaf daar pik ik de trail weer op en bevind me weer op the Barlow road.

image

... 30 mijl lang ...

De jacht is een familie en vrienden aangelegenheid, gedurende de dag kom ik langs verscheidene kampen, de jagers verblijven meerdere dagen in het bos. Langs de Barlow road kom ik twee jagers tegen, ze zijn bijna klaar met het afbreken van hun kamp. Niets geschoten, maar wel plezier gehad, de jacht is mooier dan de vangst. We raken wat aan de praat, drinken bier en warmen ons aan het nog smeulende vuur.

image

Bier

Verderop, ik ben op zoek naar een plaats voor de nacht, stuit ik weer op een kamp, niemand aanwezig. Even later is er een geschikte plaats, mooi vlak op zachte ondergrond. Dat laatste is voor vandaag wel fijn, ergens onderweg is het in de rug geschoten, misschien door de kou. De tent staat net als een jager uit het kamp vlakbij langs komt. De man die me lift terig had gegeven is zijn buddy blijkt. We praten nog wat over de jacht, ook hij heeft nog geen geluk gehad. Twee jaar geleden wel, de eland wordt dan ter plekke gevild en in stukken gesneden. Het vlees in de boom gehesen, beren, met de auto vevolgens opgehaald.

image

... niets anders dan bospaden

Door het gepraat en het moeilijk op gang komen van mijn kampvuurtje is er geen tijd meer om het eten in de boom te hijsen. Alles in de zak en die buiten dicht bij het nog smeulende vuur geplaatst. Het is te donker om nu nog een fatsoenlijke boom te vinden.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.