Backhand groet

‘s Ochtends wakker worden aan de rivier, het heeft wel wat. Wel direct in treuzelmodus de dag beginnen, vuurtje, koffie, ontbijtje, even zwemmen. Na tienen hijs ik de rugzak om de schouders. Het is weer eens bloedheet. Nog naweeen van gisteren, voel me niet echt fit. 

Onderweg op de smalle gravelwegen, loop ik links van het midden, de weg is daar het vlakst. Tegemoetkomend verkeer wijkt bij het ontwaren van mijn gestalte uit naar links, ik doe hetzelfde, voldoende ruimte gemaakt, we groeten elkaar bij wijze van dank.  

Mannen heffen licht de onderarm, de wijsvinger omhoog, gekromd, de andere vingers spelen geen rol en nemen een plaats in tussen vuist en wijsvinger. Een enkele keer blijft de hand aan het stuur en wordt alleen de wijsvinger licht gestrekt, minzame groet.  

Vrouwen daarentegen zwaaien bij het groeten, meestal de pols licht achterover gebogen, beweegt de hand een aantal keer van links naar rechts. Een enkele keer groeten ze door alle vijf vingers van de opgeheven hand te strekken:-)  

Iedereen groet iedereen hier, weet niet of het de streek of het land is, maar op sommige dagen heb ik het gewoon druk met groeten. Vandaag een paar keer water gevraagd, bij het betreden van het erf, gezichtsafstand, een tikje tegen de hoed, zonnebril af, gesprekje en bijvullen. Ben op deze manier al wel weer een bril kwijtgeraakt.  

Onderweg tegenliggers groeten, soms een hoofdknik, meestal de wijsvinger. Bij fietsers, veel zijn dat er niet, gaat de groet gepaard met wat gesproken beleefdheden. De mooiste groet is misschien wel de backhand groet, achteropkomend verkeer, ik naar links, zij naar rechts op het juiste moment groeten, alles op het gehoor, een goed getimede backhand groet wordt steevast geretouneerd.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.