Atlantic City

De wind is gaan liggen. Ik ben rond vijf uur wakker, het is koud, alles voelt klam. Koffie zetten in de tent, lunch (noedels) voorbereiden (kokend water toevoegen), inpakken. De voorraad begint al aardig te slinken, nog circa drie à vier dagen en dan is Farson bereikt, er is genoeg.

Het gemiddelde ligt niet veel hoger dan gisteren, ik leg ongeveer twee kilometer per uur af, hemelsbreed gemeten. De omgeving is desolaat, kaal, rotsen met korstmos, sagebrush en gras. In deze niet heel vriendelijke omgeving zijn voor het eerst geen hekken met prikkeldraad te zien. Het land is van de BLM ( bureau for land management) misschien is dat de reden.

image

Woestijn.

image

Atlantic City. Bomen!

Tegen twee uur in Atlantic City, lekker eten in de Grubstake. Voor het eerst vanilleijs met root beer gegeten, een soort koude spoetnik, een lekkernij in deze streek, niet voor herhaling vatbaar. Hier rusten en dan beslissen of ik vandaag verder ga naar Farson of morgen. Vandaag, besluit ik een uur na het schrijven van de vorige zin. Tien mijl na Atlantic City is een parkeerplaats met water, daarna is het nog een kleine veertig mijl naar Farson. Met de hoeveelheid water die ik bij me heb moet dat kunnen.

In de Grubstake ben ik door een stel uit Lander waarmee ik aan de praat raakte uitgenodigd om een paar dagen bij hen thuis door te brengen, uit te rusten, douchen en zo. Een verleidelijk aanbod maar Lander ligt niet op de route en bovendien wil ik deze omgeving zo snel mogelijk achter me laten.

image

Open dag in Atlantic City

‘s Avonds, vier mijl na Atlantic City, een vuurtje gestookt, in een drainagebuis, verbod op open vuur is nog steeds van kracht. Lekker veel thee drinken, kan morgen toch weer water bijvullen. Het is al dicht bij het vriespunt op een hoogte van circa 8000 voet. Te veel thee gedronken, moet een paar keer de warmte van de slaapzak verlaten in de nacht.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.