Appeltje voor de dorst

Wat het is met motels, geen idee, maar ik kan zelden op tijd vertrekken. Ook vandaag niet, sta om halfzeven op, douchen, ontbijten, inpakken en het is zo maar vier uur later, de dag warmt al behoorlijk op.  

De oregon trail loopt ten zuiden van de Platte rivier, alle steden liggen ten noorden, de eerste vier kilometer van de dag leg ik af om weer in het spoor te geraken. Het is warm, circa 35 graden. Vijf liter drinken bij me, doe de eerste uren rustig aan, eind van de middag is hier de hoogste temperatuur. In een ritme uurtje lopen, halfuurtje rusten leg ik twaalf kilometer af, het is vier uur, slechts een liter gedronken, wordt de hitte me te machtig. Ik moet rusten, drinken en bijkomen, helaas groeien er nauwelijks bomen, nog even doorgaan tot er schaduw is. Uitrusten in de voortuin van een huis waarvan de bewoners niet thuis zijn.

Appels, gisteren heb ik appels gekocht was ze bijna vergeten. Eten en drinken tegelijk, eet ik een appel, kan vervolgens geen maat houden en verorber de resterende drie ook, met klokhuis en al. Nog steeds dorstig een kleine liter drinken er achteraan. Een uur later weer op pad, volgende keer vaker drinken onderweg.

Mijn lichaam heeft zo z’n bedenkingen bij de hoeveelheid appels en de darmen melden zich spoedig. Net op tijd een plek kunnen vinden, verlies meer vocht dan ik met de appels heb binnen gekregen. Oppassend voor uitdroging vecht ik de komende uren tegen de aandrang maar de natuur blijkt hier sterker dan de wil.

Slapjes en te veel vocht verloren stop ik eerder dan gepland, wel aan de rivier, kampvuur maken, was ook al weer even geleden, water koken en drinken. Het is nu een paar liter later, ‘s avonds, ik voel me een stuk beter. Morgen de watervoorraad verder aanvullen.

image

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.