Alcova

Streven voor vandaag is Alcova te halen voor het erg warm gaat worden. Nog veertien mijl te gaan. In Alcova het heetst van de dag uitzitten en in de avonduren de eerste mijlen naar independence rock afleggen.

Vijf uur op, slecht geslapen, hoofdpijn. Geen fijn begin van de dag. Het inpakken van de rugzak is lastig, veel eten bij me voor de oversteek naar Farson, ook veel flessen. Het spul is weerbarstig en weigert netjes geordend plaats te nemen, de rugzak wil nog maar net dicht, gister had ik een beetje ruimte over.

Halfzeven, onderweg. Zelfde tempo veertig minuten lopen, is iets meer dan twee mijl, twintig rusten. Gaat vier uur lang goed, daarna zijn de benen moe en de schouders beurs. De hoofdpijn wil ook maar niet afzakken. Onder een boom, ze zijn er nog steeds, rust ik langer uit, slaap een halfuurtje en wordt beroerd wakker.

Ik hou het tempo niet meer vol, rust veel en zou willen dat de rugzak tien kilo lichter was. De water voorraad slinkt, de rugzak moet lichter worden maar voelt steeds zwaarder. Het wordt een worsteling de laatste kilometers. Uiteindelijk is het drie uur eer ik Alcova binnenloop. Hier uitrusten, vanavond verder.

In Alcova is èèn winkel, een general store, ik voel me te beroerd om wat te eten en volsta met drinken. Later toch een broodje naar binnen gekregen, de hoofdpijn begint iets weg te trekken, de misselijkheid ook. Rond vijf uur verlaat ik Alcova, het is koeler geworden, prima om te wandelen.

Tegen achten is het op, ben ik 21 mijl verder en lijkt Independence Rock morgen haalbaar. De tent staat, een vuur zit er niet in, heb al uren geen boom meer gezien, bovendien is er een verbod op open vuur van kracht. Koken op blokjes, een vaste brandstof die heet moet branden. Dat laatste valt tegen, het water wordt amper lauw. Lauwe noedels met thee, beter kan op dit moment niet. Het is ook genoeg.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.