Weer op weg

Even voor achten brengen Teresa en Hilary me naar de rand van de stad. Tijd om afscheid te nemen. Ik zie tranen, mannen huilen niet maar mijn hart snikt een klein beetje.

Later, onderweg, vind ik nog een lief briefje van Hilary in de zak met proviand die ik heb meegekregen. Een glimlach speelt rond mijn lippen en blijft daar de hele dag. Op deze wonderbaarlijke reis heb ik nieuwe vrienden gemaakt. De kans bestaat dat ik ze terugzie rond de vierde juli, zij hebben dan een feest vlakbij Chimney Peak, mijn wandeltempo brengt me daar rond dezelfde tijd.

Vandaag is een prima dag om te lopen, lekkere temperatuur, verkoelend briesje. De eerstvolgende plaats Brady haal ik met gemak, eet er wat en zet vlakbij, in een wildreservaat de tent op. Open vuur verboden maar wel aan een meertje.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.